ವಿಶೇಷ | ಟಿಪ್ಪು ಈಗ ನಮಗೆ ಯಾಕೆ ಬೇಕು?

ಇಂದು ಟಿಪ್ಪು ಜಯಂತಿ

ಟಿಪ್ಪು ಈಗ ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕಲ್ಲ; ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಯ, ಅಜ್ಞಾನ, ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ಪರಾವಲಂಬಿತನದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅವನ ಕತ್ತಿಯಲ್ಲ, ಅವನ ಕಾಲದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ಧೈರ್ಯ; ಅವನ ಸೈನ್ಯವಲ್ಲ, ಅವನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಮಹತ್ವ; ಅವನ ಸಿಂಹಾಸನವಲ್ಲ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬದುಕುವ ಸಂಕಲ್ಪ. ಟಿಪ್ಪುವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅರಸನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ; ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ – ಪ್ರೊ. ಷಾಕಿರಾ ಖಾನಂ, ಸದಸ್ಯರು, ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ.

ಇತಿಹಾಸವೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಗತಕಾಲದ ಘಟನೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಲ್ಲ; ಅದು ವರ್ತಮಾನದ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ದಿಕ್ಕು ತೋರಿಸುವ ಅನುಭವಗಳ ಭಂಡಾರ. ಇತಿಹಾಸದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಮೆಗೆ ಹೂಮಾಲೆ ಹಾಕುವುದು, ಜಯಂತಿ ಆಚರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಅವರು ಬದುಕಿದ ಕಾಲದ ಸವಾಲುಗಳು, ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳು, ಆಡಳಿತದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ, ಸಾಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಿತಿಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಇಂದಿನ ಬದುಕಿಗೆ ಅವುಗಳಿಂದ ಏನು ಕಲಿಯಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಾಗಿದೆ. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ್ ಇಂದು ನಮಗೆ ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.

ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನ್ ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜವಂಶದ ಅರಸನಲ್ಲ; ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಕ್ರಮಣದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿದ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ, ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ. 1750ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಟಿಪ್ಪು, ತಂದೆ ಹೈದರಾಲಿಯ ನಂತರ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯದ ಆಡಳಿತದ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತು 1782ರಿಂದ 1799ರವರೆಗೆ ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದನು. 1799ರ ಮೇ 4ರಂದು ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ನಾಲ್ಕನೇ ಆಂಗ್ಲೋ-ಮೈಸೂರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು. ಅವನ ಜೀವನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಅವನು ಎದುರಿಸಿದ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ವಿಸ್ತರಣಾವಾದಿ ನೀತಿ ಮತ್ತು ಅಂದಿನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಅಧಿಕಾರ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಉದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ವ್ಯಾಪಾರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸುವುದು ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಒಂದೊಂದೇ ಸಂಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಭಾರತದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಟಿಪ್ಪು ಬ್ರಿಟಿಷರ ರಾಜಕೀಯ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೆ ಸವಾಲಾಗಿ ನಿಂತನು. ಅವನ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಅರಸನ ಅಧಿಕಾರ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವೆಂದು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ, ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿರೋಧದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಟಿಪ್ಪುವಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಆಯಾಮವೆಂದರೆ ಅವನ ಸೈನಿಕ ಆಧುನೀಕರಣದ ಪ್ರಯತ್ನ. ಯುದ್ಧತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವ ನೀಡಿದ ಅವನು ರಾಕೆಟ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದನು. ಮೈಸೂರು ರಾಕೆಟ್‌ಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸಿದ್ದವು. ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೊಳವೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದ ಈ ರಾಕೆಟ್‌ಗಳು ಅಂದಿನ ಯುದ್ಧತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತೆರೆದವು. ನಂತರ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಕಾಂಗ್ರೆವ್ ರಾಕೆಟ್‌ಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಅದರ ಅನುಭವವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಇದರಿಂದ ಟಿಪ್ಪು ಕೇವಲ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿರದೆ, ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೈನಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ ಆಡಳಿತಗಾರನಾಗಿದ್ದನೆಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಡಳಿತದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಟಿಪ್ಪು ಹಲವು ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದನು. ಕೃಷಿ, ರೇಷ್ಮೆ ಉತ್ಪಾದನೆ, ವ್ಯಾಪಾರ, ನಾಣ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಅಳತೆ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ಆದಾಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ವಿದೇಶಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಮುಂದಾದನು. ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಹೊರಗಿನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಅವನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ರಾಜ್ಯದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅಂದಿನ ಆಡಳಿತ ಚಿಂತನೆಯ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತದ ಸಂಬಂಧವೂ ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವನ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರು ಪ್ರಮುಖ ಹುದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ಶ್ರೀ ರಂಗನಾಥಸ್ವಾಮಿ ದೇವಾಲಯ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಅವನಿಂದ ನೆರವು ದೊರೆತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ. ಶೃಂಗೇರಿ ಶಾರದಾ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಮರಾಠಾ ದಾಳಿಯ ನಂತರ ಅಲ್ಲಿನ ಜಗದ್ಗುರುಗಳಿಗೆ ಟಿಪ್ಪು ಪತ್ರ ಬರೆದು ನೆರವು ನೀಡಿದ ಘಟನೆ ಅವನ ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಇವು ಅವನ ಆಡಳಿತದ ಬಹುಮುಖತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.

ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಏಕಮುಖವಾಗಿ ನೋಡುವುದು ವಿದ್ವತ್‌ಪೂರ್ಣ ವಿಧಾನವಲ್ಲ. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಬಲವಂತದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು, ಯುದ್ಧಕಾಲದ ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ಮಲಬಾರ್, ಕೊಡಗು ಹಾಗೂ ಕರಾವಳಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಕುರಿತ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವುದರಿಂದ ಇತಿಹಾಸದ ಸಮಗ್ರತೆ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುವುದೂ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಅವನ ಕಾಲಘಟ್ಟ, ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಲಭ್ಯವಿರುವ ದಾಖಲೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಇತಿಹಾಸವು ಆರಾಧನೆಯ ವಿಷಯವೂ ಅಲ್ಲ, ದ್ವೇಷದ ಆಯುಧವೂ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರ.

ಇಂದು ನಾವು ಟಿಪ್ಪುವನ್ನು ಏಕೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದಿನ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಅವನ ಕಾಲದ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿವೆ. ದೇಶದ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ, ಆಡಳಿತದ ದಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯ ಇಂದಿಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣದ ಪ್ರಮುಖ ಮೌಲ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದಾಗ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿ, ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶಗಳು ನಮಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಇವು ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಬಲ್ಲವು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುವಜನರು ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಜೀವನದಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಕೇವಲ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವ ಧೈರ್ಯವಲ್ಲ; ಹೊಸದನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಕುತೂಹಲ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆ, ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಮನೋಬಲ ಮತ್ತು ಸೋಲಿನ ಭೀತಿಗೆ ಮಣಿಯದ ಮನೋಭಾವ. ಜಗತ್ತು ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಸಂಶೋಧನೆ, ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಾಧಾರಿತ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಯುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧತಂತ್ರಕ್ಕೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದಂತೆ, ಇಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಗತಿಯೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣದ ಸಾಧನವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಬಾರದು. ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನನನ್ನು ಹೊಗಳುವವರು ಅವನ ಆಡಳಿತದ ಎಲ್ಲ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನೂ ಸಮರ್ಥಿಸಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಟೀಕಿಸುವವರು ಅವನ ಪ್ರತಿರೋಧ, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಇಲ್ಲ. ಇತಿಹಾಸದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಧರ್ಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅಳೆಯುವುದು ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಂಕುಚಿತತೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೊಡುಗೆ, ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ, ಕಾಲಘಟ್ಟ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವುದು ನಿಜವಾದ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಜ್ಞೆ.

ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರೀಕನಿಗೂ ಸಮಾನತೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಸಹೋದರತ್ವ ಮತ್ತು ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷತೆಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಈ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಇದೇ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ನಮಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯಾಗಬೇಕು. ಒಬ್ಬ ರಾಜನನ್ನು ದೇವರನ್ನಾಗಿಸುವುದೂ ಬೇಡ, ರಾಕ್ಷಸನನ್ನಾಗಿಸುವುದೂ ಬೇಡ. ಅವನನ್ನು ಇತಿಹಾಸದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಬೇಕು. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂದೇಶವೆಂದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ಬೆಲೆ. 1799ರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಆಡಳಿತ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡರೂ, ಬ್ರಿಟಿಷರ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಅವನು ನಡೆಸಿದ ಹೋರಾಟ ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಅವನ ಮರಣದ ನಂತರ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು. ಒಬ್ಬ ಆಡಳಿತಗಾರನ ಪತನವು ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಯುಗದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿತು. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸದ ನೆನಪುಗಳು ಕಾಲದೊಂದಿಗೆ ಅಳಿದುಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಟಿಪ್ಪು ಈಗ ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕಲ್ಲ; ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಯ, ಅಜ್ಞಾನ, ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ಪರಾವಲಂಬಿತನದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಅವನ ಕತ್ತಿಯಲ್ಲ, ಅವನ ಕಾಲದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ಧೈರ್ಯ; ಅವನ ಸೈನ್ಯವಲ್ಲ, ಅವನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಮಹತ್ವ; ಅವನ ಸಿಂಹಾಸನವಲ್ಲ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನದಿಂದ ಬದುಕುವ ಸಂಕಲ್ಪ. ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಇತಿಹಾಸದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷಿಸುವ ಸಮಾಜವಲ್ಲ, ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿತು ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವಿಸುವ ಸಮಾಜ.

ಟಿಪ್ಪುವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಮುಸ್ಲಿಂ ಅರಸನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ; ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಇತಿಹಾಸದ ನಿಜವಾದ ಗೌರವವೆಂದರೆ ಗತಕಾಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅಂಧವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುವುದಲ್ಲ, ಅವರ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸುವುದು. ಟಿಪ್ಪುವಿನ ಕುರಿತು ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನವು ಯುವಜನರಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನಾ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಿ, ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಲಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಅರಿವನ್ನು ಮೂಡಿಸಲಿ. ಟಿಪ್ಪು ಇಂದಿಗೂ ಬೇಕು; ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರೆಯದಿರಲು, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯಲು, ಭಿನ್ನತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಭಾರತವನ್ನು ಜ್ಞಾನ, ಧೈರ್ಯ ಹಾಗೂ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಲು.

ಪ್ರೊ. ಶಾಕಿರಾ ಖಾನಂ

ಸದಸ್ಯರು, ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾಭಾರತಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ,

ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ- ವಿಶೇಷ | ಕನಕದಾಸರ ಬಲಿಚಕ್ರವರ್ತಿ