ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನಿವಾರ್ಯವೇ? ಅಥವಾ ಆಯ್ಕೆಯೇ?‌

ಇತಿಹಾಸದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಲೇ, ವರ್ತಮಾನದ ರಾಜಕೀಯ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಒಂದು ಅನಿವಾರ್ಯ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ –  ಸುನಿಲ್ ಕುಮಾರ್ ಎಸ್, ಪಬ್ಲಿಕ್ ಹೆಲ್ತ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್.

ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ, ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಹೌದು, ಅಗತ್ಯವೂ ಹೌದು, ಆಯ್ಕೆಯೂ ಹೌದು. ನನ್ನಂತೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಹೊಂದಿರುವ, ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಇದೇ ಆಗಿರಬಹುದು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಆಶಯಗಳೂ ಇದರಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿರಲಾರವು

ಇದಕ್ಕೆ ನೂರು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲೆ. ಆದರೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮುಂದಿಡುತ್ತೇನೆ. ಅದುವೇ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವ.

ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರಿಗಿಂತ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಯಾಕೆ ಅರ್ಹರು?

ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರಿಗಿಂತ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ನಾಯಕತ್ವದ ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ಮಾನದಂಡಗಳಲ್ಲಿ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಹತೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.
ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಹಿಂದೆ ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಸಂಘಟನಾ ಶಕ್ತಿ, ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಬಹುಪಾಲು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಬೆಂಬಲವಿದೆ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಬೆಂಬಲವಿಲ್ಲದೆ ಮೋದಿ ಅವರು ಇಂದಿನ ಮಟ್ಟದ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಗಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರು ಇದೇ ಪ್ರಬಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಚಾರ, ನಿರಂತರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಟೀಕೆ ಮತ್ತು ಅಪಪ್ರಚಾರವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಲೇ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರಾಜಕೀಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ದುರ್ಬಲ ನಾಯಕನಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಿಗರನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಜನರ ಮುಂದೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ‘ಪಪ್ಪು’ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಲು ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಚಾರವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನೇ ಮುಗಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಿತ್ತು. ಆದರೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರು ಆ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ತಲೆಬಾಗದೆ, ಜನರ ನಡುವೆ ಹೋಗಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿ, ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾರತ್ ಜೋಡೋ ಯಾತ್ರೆಯಿಂದ ಯುವಜನರ ಧ್ವನಿಯಾಗುವವರೆಗೆ

ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯಿಂದ ಕಾಶ್ಮೀರದ ಶ್ರೀನಗರದವರೆಗೆ ನಡೆದ ಭಾರತ್ ಜೋಡೋ ಯಾತ್ರೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ರಾಜಕೀಯ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಘಟ್ಟ. ದೂರದರ್ಶನದ ಭಾಷಣಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ಗಳ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ ನಡುವೆ ಸಾಗುವುದು, ವಿವಿಧ ಸಮುದಾಯಗಳ ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದು, ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂವಾದ ನಡೆಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದ ವಿಧಾನ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಮಣಿಪುರದ ಥೌಬಲ್‌ನಿಂದ ಮುಂಬೈನವರೆಗೆ ನಡೆದ ಭಾರತ್ ಜೋಡೋ ನ್ಯಾಯ ಯಾತ್ರೆಯೂ ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಜನರ ಹಕ್ಕುಗಳಂತಹ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು. ಮುಂಬೈನ ಚೈತ್ಯಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ ಪೀಠಿಕೆಯನ್ನು ಓದುವ ಮೂಲಕ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಿದ್ದು ಸಂವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಕುರಿತ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.

ಈ ಯಾತ್ರೆಗಳ ಮೂಲಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರು ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಮತ್ತು ಜನರೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿದರು. ದೇಶದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಾಸ್ತವಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಈಗ ಅವರು Gen Z ಯುವಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಅವರ ಧ್ವನಿಯಾಗುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಸವಾಲಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.

ಯುವಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಯಾಕೆ ಮುಖ್ಯ?

• ಇಂದಿನ ಯುವಜನರು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಕೇವಲ ಚುನಾವಣಾ ಭಾಷಣಗಳಿಂದ ಪರಿಹಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
• ಪೇಪರ್ ಲೀಕ್ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷಾ ಅಕ್ರಮಗಳು
• ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣದ ವೆಚ್ಚ.
• ನಿರುದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿನ ವಿಳಂಬ
• ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು
• ಯುವಜನರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಸೂಕ್ತ ವೇದಿಕೆಗಳ ಕೊರತೆ

ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕೇಳಿ, ಯುವಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡಿ, ಅವರ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಸುಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಯುವಜನರಿಗಾಗಿ ಮ್ಯಾನಿಫೆಸ್ಟೋ ರೂಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕು.

ರಾಜಸ್ಥಾನ, ಡೆಹ್ರಾಡೂನ್, ಪ್ರಯಾಗ್‌ರಾಜ್, ಪುಣೆ, ಇಂದೋರ್ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನೈ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ದೇಶಾದ್ಯಂತ 800ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ಯೋಜನೆಯೂ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆ.

ಯುವಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೇಳುವುದು, ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ನೀತಿಗಳ ಭಾಗವಾಗಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ ಬೆಳವಣಿಗೆ.

ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರಿಗೆ ಒಂದು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟು, ಅವರ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಅವರು ಮಂಡಿಸುವ ವಿಚಾರಗಳು, ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ ಮತ್ತು ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಕಾಶ ಬೇಕೇ?

ಹಾಗಾದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಯಾಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯ?

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಅಗತ್ಯದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಾಯಕತ್ವವೊಂದೇ ನನ್ನ ವಾದವಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಲಿತ ಮತ್ತು ಬಹುಜನ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರು ಎತ್ತುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಹಿಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವುಗಳು, ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ನಡುವಿನ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು, ಪೂನಾ ಒಪ್ಪಂದ, ದಲಿತರಿಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಕಲ್ಪಿಸುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವೈಫಲ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕು. ಆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಪ್ಪುಗಳೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿಯಬೇಕು. ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.

ಹಿಂದೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಏನು ಮಾಡಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇಂದು ಸಂವಿಧಾನ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟದ ಉದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಕ್ಷವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ದಲಿತರು, ಶೋಷಿತರು ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದವರಿಗೆ ಸಮಾನ ಹಕ್ಕು, ಘನತೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ದೊರೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಗಾದರೆ ಇಂದು ಸಂವಿಧಾನದ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ಆಶಯಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎದುರಾದಾಗ, ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಆದ್ಯತೆಗಳು ಯಾವುವಾಗಿರಬೇಕು?

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ವರ್ತಮಾನದ ಅಪಾಯಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ, ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಾಮೂಹಿಕ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಯಾವ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದೆಂದರೆ ಅದರ ಎಲ್ಲ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ. ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದೆಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಾತೀತ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದೂ ಅಲ್ಲ. ಅವರ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸಬಹುದು. ದಲಿತರು ಮತ್ತು ಬಹುಜನರ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕುರಿತು ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಆಗ್ರಹಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಚರ್ಚೆಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಸಂವಿಧಾನ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಯಾಕೆ ಬೇಕು? ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯವರ ನಾಯಕತ್ವ ಯಾಕೆ ಮುಖ್ಯ? ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಮಿತಿಗಳೇನು?

ದಲಿತ ಮತ್ತು ಬಹುಜನರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಅದು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರಬೇಕು? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಿದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೇ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ನನ್ನ ನಿಲುವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಹಿಂದಿನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಲೇ, ಇಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವ ಆಯ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು

ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದ ಹೆಸರಲ್ಲ; ಸಂವಿಧಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಪರ್ಯಾಯ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯ ಕುರಿತ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅನ್ನು ಕೇವಲ ಅದರ ಭೂತಕಾಲದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ; ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದೂ ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರೆಯದೆ, ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಇಂದಿನ ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.

ಸುನಿಲ್ ಕುಮಾರ್ ಎಸ್
ಪಬ್ಲಿಕ್ ಹೆಲ್ತ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ – ಕಾಲ ಬದಲಾದರೂ ಬದಲಾಗದ ಆಚರಣೆಗಳು–