ನುಡಿ ನಮನ |ಕನ್ನಡದ ಭಾಷಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಸಾಕ್ಷಿಪ್ರಜ್ಞೆ: ಪ್ರೊ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕುರಿತು ಅವರು ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೂ ದಾರಿದೀಪವಾಗಲಿವೆ. ಅವರ ಭೌತಿಕ ಬದುಕಿಗೆ ವಿರಾಮ ದೊರೆತಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಗಳ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭಾಷೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗ್ರಹಿಕೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಕುರಿತು ಅವರು ಎತ್ತಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕನ್ನಡದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ – ಡಾ.ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ.ಆರ್, ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸೃಜನಶೀಲ ಕೃತಿಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆ, ವೈಚಾರಿಕ ನಿಲುವು ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೇ ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಅಗ್ರಗಣ್ಯರು. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪಾಂಡಿತ್ಯ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ ಹಾಗೂ ಸತತ ಅಧ್ಯಯನದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಇಂದು ಅವರು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಕೃತಿಗಳು, ಚಿಂತನೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಪರಂಪರೆ ಕನ್ನಡದ ಜ್ಞಾನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

2026ರ ನವೆಂಬರ್ 6ರಂದು ಅವರ ನಿಧನದ ಸುದ್ದಿ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಶೋಕವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು. ಅವರ ಅಗಲಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಭಾಷಿಕ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಸಂಶೋಧಕನನ್ನು, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ವೈಚಾರಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ ವಿಮರ್ಶಕನನ್ನು ಹಾಗೂ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಚಿಂತಕನನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಅವರ ನಿರ್ಗಮನವು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಅಗಲಿಕೆಯಲ್ಲ; ಕನ್ನಡದ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿನ ಮಹತ್ವದ ಕೊಂಡಿಯೊಂದು ಕಳಚಿದಂತಾಗಿದೆ.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಲೋಕದಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯವರೆಗೆ:

ಪ್ರೊ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು 1948ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 20ರಂದು ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕಂಪಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ವಿವಿಧ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದ ಅವರು, ಮುಂದೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರು. ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಅವರು, ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಡಾ. ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಕೈಗೊಂಡು ಪಿಎಚ್.ಡಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಅವರು, ನಂತರ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಮೀಮಾಂಸೆಯ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಬೋಧನೆಯು ಕೇವಲ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು; ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಗುಣ, ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿ, ವಿಶ್ಲೇಷಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಾಪನದ ಮೂಲಕ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿದರು. 1993ರಲ್ಲಿ ಹಂಪಿ ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡ ಅವರು, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ, ಕುಲಸಚಿವರಾಗಿ, ಡೀನ್ ಆಗಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಭಾರ ಕುಲಪತಿಯಾಗಿ ಹಲವು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೇವೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾದುದು. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಪದವಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರದೆ, ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಜನಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಸಂಶೋಧನಾ ನೆಲೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಆಶಯ ಅವರ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರೊ .ಕೆ ವಿ ನಾರಾಯಣ

ಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಸಂವಹನವಲ್ಲ, ಸಮುದಾಯದ ಅಸ್ತಿತ್ವ:

ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಧಾನ ಕೇಂದ್ರ ಭಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಬಳಸುವ ಮಾಧ್ಯಮವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ವಿಶಾಲವಾದುದು. ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಜೀವನಾನುಭವ, ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತು, ಸಾಮೂಹಿಕ ನೆನಪುಗಳು ಹಾಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹೋರಾಟಗಳು ಭಾಷೆಯೊಳಗೆ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಅದರ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಕರಣದ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲ. ಆ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆ, ಸ್ಥಳೀಯ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಜೀವನಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವುದೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ನೆಲೆಯಿಂದಲೇ ಅವರು ಕನ್ನಡದ ಭಾಷಿಕ ಸ್ವರೂಪ, ಆಡುನುಡಿಗಳು, ದ್ವಿಭಾಷಿಕತೆ, ಭಾಷಾ ಬಳಕೆ, ಭಾಷಾ ನೀತಿ ಹಾಗೂ ಭಾಷೆಗಳ ಅಳಿವಿನಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು.

ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮಾನದಂಡದಿಂದ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವ ಅವಕಾಶಗಳ ಸ್ವರೂಪವೇನು? ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಭಾಷೆಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಾನವಿದೆ? ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಯಾವ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಧಿಕಾರದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತವೆ? ಇಂತಹ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಮೂಲಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ತಂದರು.

ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಷೆಗಳು, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಡುನುಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಭಾಷಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳು ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಭಾಷಾಭಿಮಾನದ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ, ಆಡಳಿತ, ಸಂಶೋಧನೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಸರಣದ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಅವರ ಬರಹಗಳು ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ-ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಬೌದ್ಧಿಕ ಒಡನಾಟದ ನೆನಪು: ಕೆ. ವಿ. ನಾರಾಯಣ (ಕೆವಿಎನ್) ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ದಿನಗಳು

‘ನುಡಿಗಳ ಅಳಿವು’ – ಭಾಷೆಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಕುರಿತ ವೈಚಾರಿಕ ನೋಟ:

ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ‘ನುಡಿಗಳ ಅಳಿವು’ ಕೃತಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಭಾಷೆಗಳ ಅಳಿವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಈ ಕೃತಿಯ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಮುದಾಯ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ಇದರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಬಳಕೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಂತೆ ಅದರೊಂದಿಗೆ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಉಳಿದುಬಂದಿರುವ ಜನಪದ ಜ್ಞಾನ, ಪರಿಸರದ ತಿಳಿವಳಿಕೆ, ಸ್ಥಳೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದ್ಧತಿಗಳು, ಆಚರಣೆಗಳು, ನಂಬಿಕೆಗಳು ಹಾಗೂ ಬದುಕಿನ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಅನುಭವಗಳು ಕೂಡ ಮರೆಯಾಗುವ ಅಪಾಯ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಅಳಿವು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಭಾಷೆಯೊಂದರ ನಾಶವಲ್ಲ; ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಸಮುದಾಯದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜ್ಞಾನಲೋಕದ ನಷ್ಟವೂ ಹೌದು ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ವಿಚಾರವನ್ನು ಈ ಕೃತಿ ನಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ಈ ಕೃತಿಗೆ 2024ನೇ ಸಾಲಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿರುವುದು ಅವರ ವಿದ್ವತ್‍ಪೂರ್ಣ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ದೊರೆತ ಮಹತ್ವದ ಮನ್ನಣೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಗೌರವವು ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡದ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಮಾನ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿ

ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿದ್ವಾಂಸರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಚಿಂತನಾಧಾರೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಸೌಂದರ್ಯಾನುಭವದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ತಾತ್ವಿಕ ನೆಲೆ, ಭಾಷಿಕ ವಿನ್ಯಾಸ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸುವುದು ಅವರ ವಿಮರ್ಶಾ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ಅದರ ಕಥಾವಸ್ತು ಅಥವಾ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗಮನ ನೀಡದೆ, ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪಾತ್ರವೇನು? ಲೇಖಕರ ಶೈಲಿಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳೇನು? ಅದರೊಳಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆಲೆಗಳು ಯಾವುವು? ಕೃತಿಯ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ತಾತ್ವಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇನು? ಎಂಬ ವಿಚಾರಗಳತ್ತ ಓದುಗರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು ಅವರ ವಿಮರ್ಶೆಯ ವಿಶೇಷತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ವಿಮರ್ಶೆ ಎಂದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಯ ಗುಣ-ದೋಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಕೃತಿಯ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಅದರ ಅರ್ಥದ ವಿವಿಧ ಪದರಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವ ಬೌದ್ಧಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಮತ್ತು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಓದುಗರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಕಾವ್ಯತತ್ವ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮೀಮಾಂಸೆ, ಧ್ವನಿಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ಶೈಲಿಶಾಸ್ತ್ರದಂತಹ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಅವರು ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿಮರ್ಶಾ ಪರಂಪರೆಗೆ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಅನುವಾದದ ಮೂಲಕ ಜಾಗತಿಕ ಜ್ಞಾನಲೋಕದ ಪರಿಚಯ:

ಒಂದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷೆಯ ಓದುಗರಿಗೂ ತಲುಪಬೇಕು ಎಂಬ ಆಶಯವೇ ಅನುವಾದದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಜೀನ್-ಪಾಲ್  ಸಾರ್ತ್ರೆ ಮತ್ತು ಎರಿಕ್ ಫ್ರಾಮ್ ಅವರಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ಚಿಂತಕರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಓದುಗರಿಗೆ ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದ ತಾತ್ವಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದರು.

ಕನ್ನಡವನ್ನು ಜ್ಞಾನಭಾಷೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವ ಕಾಳಜಿ:

ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಸವಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಳಕೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಮನೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಭಾಷೆಯ ಸಮಗ್ರ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ, ವಿಜ್ಞಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ವೈದ್ಯಕೀಯ, ಕಾನೂನು, ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಯಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಭಾಷಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ನಾವು, ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವ ನೀಡಿದ್ದೇವೆ? ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಪಾತ್ರ ಎಷ್ಟಿದೆ? ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ತಲುಪಿಸಲು ನಾವು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ- ನುಡಿ ನಮನ | ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದ ಚಿಂತನೆಯ ಬೆಳಕು- ಪ್ರೊ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ

ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವು ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕೇವಲ ಭಾಷಾಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣತಜ್ಞರು, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಸಂಶೋಧಕರು, ಆಡಳಿತಗಾರರು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಈ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಉಳಿಸದೆ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಮತ್ತು ಹಂಚುವ ಸಮರ್ಥ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂಬ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅವರ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಮಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಇಂದಿನ ಯುವ ಸಂಶೋಧಕರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರು ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಬದುಕು ಹಾಗೂ ಬರಹಗಳಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಮೌಲ್ಯಗಳಿವೆ. ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸದೆ ಅದರ ಆಳವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಮೊದಲ ಪಾಠ. ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗದೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಠ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರವನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಮುಖ್ಯ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಜ್ಞಾನವೆಂಬುದು ಒಮ್ಮೆ ತಲುಪಿದರೆ ಮುಗಿಯುವ ಗುರಿಯಲ್ಲ. ನಿರಂತರ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಪರಿಶೀಲನೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಅರ್ಥಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ನಿರಂತರ ಪಯಣವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಕೇವಲ ಪದವಿ ಪಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸಮಾಜದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವಂತಿರಬೇಕು. ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನವು ಜನಜೀವನದ ವಾಸ್ತವಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಇಂತಹ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಬದ್ಧತೆ, ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಅಧ್ಯಯನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪ್ರೊ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಬದುಕು ನಮಗೆ ಸಾರುತ್ತದೆ.

ಡಾ.ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ.ಆರ್, ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು

ಸಿ.ಜಿ ಬೆಲ್ಲದ ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಕಾಲೇಜು, ಅಕ್ಕಿಆಲೂರು

ಹಾವೇರಿ, ಮೊಬೈಲ್-9611184944

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ- ಸಂಸ್ಕಾರದ ಪಾಠ ಮತ್ತು ಅರಿವಿನ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕುರಿತು ಅವರು ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಗೂ ದಾರಿದೀಪವಾಗಲಿವೆ. ಅವರ ಭೌತಿಕ ಬದುಕಿಗೆ ವಿರಾಮ ದೊರೆತಿದ್ದರೂ, ಅವರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಗಳ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಭಾಷೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗ್ರಹಿಕೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ಕುರಿತು ಅವರು ಎತ್ತಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕನ್ನಡದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ – ಡಾ.ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ.ಆರ್, ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸೃಜನಶೀಲ ಕೃತಿಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆ, ವೈಚಾರಿಕ ನಿಲುವು ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೇ ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಅಗ್ರಗಣ್ಯರು. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಪಾಂಡಿತ್ಯ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ ಹಾಗೂ ಸತತ ಅಧ್ಯಯನದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಇಂದು ಅವರು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಕೃತಿಗಳು, ಚಿಂತನೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಪರಂಪರೆ ಕನ್ನಡದ ಜ್ಞಾನಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

2026ರ ನವೆಂಬರ್ 6ರಂದು ಅವರ ನಿಧನದ ಸುದ್ದಿ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಶೋಕವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿತು. ಅವರ ಅಗಲಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಭಾಷಿಕ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಸಂಶೋಧಕನನ್ನು, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ವೈಚಾರಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ ವಿಮರ್ಶಕನನ್ನು ಹಾಗೂ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ ಚಿಂತಕನನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಅವರ ನಿರ್ಗಮನವು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಅಗಲಿಕೆಯಲ್ಲ; ಕನ್ನಡದ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿನ ಮಹತ್ವದ ಕೊಂಡಿಯೊಂದು ಕಳಚಿದಂತಾಗಿದೆ.

ಗ್ರಾಮೀಣ ಲೋಕದಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯವರೆಗೆ:

ಪ್ರೊ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು 1948ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 20ರಂದು ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪಿರಿಯಾಪಟ್ಟಣ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕಂಪಲಾಪುರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ವಿವಿಧ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬೆಳೆದ ಅವರು, ಮುಂದೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರು. ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದ ಅವರು, ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಡಾ. ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಕೈಗೊಂಡು ಪಿಎಚ್.ಡಿ ಪದವಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಅವರು, ನಂತರ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕನ್ನಡ ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಮೀಮಾಂಸೆಯ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಬೋಧನೆಯು ಕೇವಲ ಪಠ್ಯಕ್ರಮದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು; ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಗುಣ, ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿ, ವಿಶ್ಲೇಷಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಾಪನದ ಮೂಲಕ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿದರು. 1993ರಲ್ಲಿ ಹಂಪಿ ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡ ಅವರು, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ, ಕುಲಸಚಿವರಾಗಿ, ಡೀನ್ ಆಗಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಭಾರ ಕುಲಪತಿಯಾಗಿ ಹಲವು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೇವೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾದುದು. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಪದವಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿರದೆ, ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಜನಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಸಂಶೋಧನಾ ನೆಲೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಆಶಯ ಅವರ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರೊ .ಕೆ ವಿ ನಾರಾಯಣ

ಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಸಂವಹನವಲ್ಲ, ಸಮುದಾಯದ ಅಸ್ತಿತ್ವ:

ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಧಾನ ಕೇಂದ್ರ ಭಾಷೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಬಳಸುವ ಮಾಧ್ಯಮವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ವಿಶಾಲವಾದುದು. ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ಇತಿಹಾಸ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಜೀವನಾನುಭವ, ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತು, ಸಾಮೂಹಿಕ ನೆನಪುಗಳು ಹಾಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹೋರಾಟಗಳು ಭಾಷೆಯೊಳಗೆ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಅದರ ಪದಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಕರಣದ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲ. ಆ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುವ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆ, ಸ್ಥಳೀಯ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಜೀವನಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವುದೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ವಿಶಾಲವಾದ ನೆಲೆಯಿಂದಲೇ ಅವರು ಕನ್ನಡದ ಭಾಷಿಕ ಸ್ವರೂಪ, ಆಡುನುಡಿಗಳು, ದ್ವಿಭಾಷಿಕತೆ, ಭಾಷಾ ಬಳಕೆ, ಭಾಷಾ ನೀತಿ ಹಾಗೂ ಭಾಷೆಗಳ ಅಳಿವಿನಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು.

ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮಾನದಂಡದಿಂದ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವರ ಚಿಂತನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ತಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವ ಅವಕಾಶಗಳ ಸ್ವರೂಪವೇನು? ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿ ಮಾತೃಭಾಷೆಗೆ ಯಾವ ಸ್ಥಾನವಿದೆ? ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಯಾವ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಧಿಕಾರದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತವೆ? ಇಂತಹ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಮೂಲಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ತಂದರು.

ಜಾಗತೀಕರಣದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಷೆಗಳು, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಆಡುನುಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಜ್ಞಾನಪರಂಪರೆಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಭಾಷಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳು ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಭಾಷಾಭಿಮಾನದ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣ, ಆಡಳಿತ, ಸಂಶೋಧನೆ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಸರಣದ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವನ್ನು ಅವರ ಬರಹಗಳು ಮೂಡಿಸುತ್ತವೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ-ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಬೌದ್ಧಿಕ ಒಡನಾಟದ ನೆನಪು: ಕೆ. ವಿ. ನಾರಾಯಣ (ಕೆವಿಎನ್) ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದ ದಿನಗಳು

‘ನುಡಿಗಳ ಅಳಿವು’ – ಭಾಷೆಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಕುರಿತ ವೈಚಾರಿಕ ನೋಟ:

ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಸಂಶೋಧನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ‘ನುಡಿಗಳ ಅಳಿವು’ ಕೃತಿಗೆ ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಭಾಷೆಗಳ ಅಳಿವಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಈ ಕೃತಿಯ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಮುದಾಯ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಅಸ್ತಿತ್ವಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ಇದರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ಭಾಷೆಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಬಳಕೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಂತೆ ಅದರೊಂದಿಗೆ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಉಳಿದುಬಂದಿರುವ ಜನಪದ ಜ್ಞಾನ, ಪರಿಸರದ ತಿಳಿವಳಿಕೆ, ಸ್ಥಳೀಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದ್ಧತಿಗಳು, ಆಚರಣೆಗಳು, ನಂಬಿಕೆಗಳು ಹಾಗೂ ಬದುಕಿನ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಅನುಭವಗಳು ಕೂಡ ಮರೆಯಾಗುವ ಅಪಾಯ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ಭಾಷೆಯ ಅಳಿವು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಭಾಷೆಯೊಂದರ ನಾಶವಲ್ಲ; ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಸಮುದಾಯದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಜ್ಞಾನಲೋಕದ ನಷ್ಟವೂ ಹೌದು ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ವಿಚಾರವನ್ನು ಈ ಕೃತಿ ನಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತದೆ. ಈ ಕೃತಿಗೆ 2024ನೇ ಸಾಲಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿರುವುದು ಅವರ ವಿದ್ವತ್‍ಪೂರ್ಣ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ದೊರೆತ ಮಹತ್ವದ ಮನ್ನಣೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಗೌರವವು ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಕನ್ನಡದ ಭಾಷಾವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೊರೆತ ಮಾನ್ಯತೆಯಾಗಿದೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿ

ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿದ್ವಾಂಸರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಚಿಂತನಾಧಾರೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಕೇವಲ ಸೌಂದರ್ಯಾನುಭವದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ತಾತ್ವಿಕ ನೆಲೆ, ಭಾಷಿಕ ವಿನ್ಯಾಸ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸುವುದು ಅವರ ವಿಮರ್ಶಾ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ಅದರ ಕಥಾವಸ್ತು ಅಥವಾ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗಮನ ನೀಡದೆ, ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಪಾತ್ರವೇನು? ಲೇಖಕರ ಶೈಲಿಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳೇನು? ಅದರೊಳಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆಲೆಗಳು ಯಾವುವು? ಕೃತಿಯ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ತಾತ್ವಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೇನು? ಎಂಬ ವಿಚಾರಗಳತ್ತ ಓದುಗರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು ಅವರ ವಿಮರ್ಶೆಯ ವಿಶೇಷತೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ವಿಮರ್ಶೆ ಎಂದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಯ ಗುಣ-ದೋಷಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಕೃತಿಯ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಅದರ ಅರ್ಥದ ವಿವಿಧ ಪದರಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವ ಬೌದ್ಧಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ವಿಮರ್ಶಾ ಬರಹಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ನೋಡುವ ಮತ್ತು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಓದುಗರಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಕಾವ್ಯತತ್ವ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮೀಮಾಂಸೆ, ಧ್ವನಿಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ಶೈಲಿಶಾಸ್ತ್ರದಂತಹ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಅವರು ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಕನ್ನಡದ ವಿಮರ್ಶಾ ಪರಂಪರೆಗೆ ಮಹತ್ವದ ಕೊಡುಗೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಅನುವಾದದ ಮೂಲಕ ಜಾಗತಿಕ ಜ್ಞಾನಲೋಕದ ಪರಿಚಯ:

ಒಂದು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಷೆಯ ಓದುಗರಿಗೂ ತಲುಪಬೇಕು ಎಂಬ ಆಶಯವೇ ಅನುವಾದದ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಜೀನ್-ಪಾಲ್  ಸಾರ್ತ್ರೆ ಮತ್ತು ಎರಿಕ್ ಫ್ರಾಮ್ ಅವರಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ಚಿಂತಕರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಓದುಗರಿಗೆ ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದ ತಾತ್ವಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದರು.

ಕನ್ನಡವನ್ನು ಜ್ಞಾನಭಾಷೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವ ಕಾಳಜಿ:

ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ಸವಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅದರ ಬಳಕೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಾದುದು. ಮನೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಭಾಷೆಯ ಸಮಗ್ರ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ, ವಿಜ್ಞಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ವೈದ್ಯಕೀಯ, ಕಾನೂನು, ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಯಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಭಾಷಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಆತ್ಮಾವಲೋಕನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ನಾವು, ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವ ನೀಡಿದ್ದೇವೆ? ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಪಾತ್ರ ಎಷ್ಟಿದೆ? ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ತಲುಪಿಸಲು ನಾವು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ- ನುಡಿ ನಮನ | ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದ ಚಿಂತನೆಯ ಬೆಳಕು- ಪ್ರೊ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ

ಭಾಷೆಯ ಉಳಿವು ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕೇವಲ ಭಾಷಾಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣತಜ್ಞರು, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಸಂಶೋಧಕರು, ಆಡಳಿತಗಾರರು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಈ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಉಳಿಸದೆ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಮತ್ತು ಹಂಚುವ ಸಮರ್ಥ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂಬ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಅವರ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ನಮಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಇಂದಿನ ಯುವ ಸಂಶೋಧಕರು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರು ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಬದುಕು ಹಾಗೂ ಬರಹಗಳಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಮೌಲ್ಯಗಳಿವೆ. ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸದೆ ಅದರ ಆಳವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಮೊದಲ ಪಾಠ. ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗದೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಠ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಚಾರವನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಚಿಂತನೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಮಹತ್ವದ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೂಲಕ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಮುಖ್ಯ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಜ್ಞಾನವೆಂಬುದು ಒಮ್ಮೆ ತಲುಪಿದರೆ ಮುಗಿಯುವ ಗುರಿಯಲ್ಲ. ನಿರಂತರ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಪರಿಶೀಲನೆ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಅರ್ಥಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಗುವ ನಿರಂತರ ಪಯಣವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ಕೇವಲ ಪದವಿ ಪಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸಮಾಜದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವಂತಿರಬೇಕು. ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನವು ಜನಜೀವನದ ವಾಸ್ತವಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಇಂತಹ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಬದ್ಧತೆ, ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಅಧ್ಯಯನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪ್ರೊ. ಕೆ.ವಿ. ನಾರಾಯಣ ಅವರ ಬದುಕು ನಮಗೆ ಸಾರುತ್ತದೆ.

ಡಾ.ಕೃಷ್ಣಮೂರ್ತಿ.ಆರ್, ಸಹಾಯಕ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು

ಸಿ.ಜಿ ಬೆಲ್ಲದ ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಕಾಲೇಜು, ಅಕ್ಕಿಆಲೂರು

ಹಾವೇರಿ, ಮೊಬೈಲ್-9611184944

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ- ಸಂಸ್ಕಾರದ ಪಾಠ ಮತ್ತು ಅರಿವಿನ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷ

More articles

Latest article

Most read