ನವದೆಹಲಿ: ಸ್ಟ್ರೈಟ್ ಆಫ್ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಯು ಭಾರತದ ಗೊಬ್ಬರ ಕೈಗಾರಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ತಕ್ಷಣದ ಮತ್ತು ಭೀಕರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ತೈಲದ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಗೊಬ್ಬರ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಎಲ್ಎನ್ಜಿ (ದ್ರವೀಕೃತ ಪ್ರಕೃತಿ ಅನಿಲ) ಮತ್ತು ನೇರ ಗೊಬ್ಬರ ಆಮದುಗಳ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ್ದು, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಯೂರಿಯಾ ಉತ್ಪಾದನೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕುಸಿದಿದೆ.
ಎಲ್ಎನ್ಜಿ ಸರಬರಾಜು ಸ್ಥಗಿತ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆ ಕುಂಠಿತ:
ಭಾರತವು ತನ್ನ ಎಲ್ಎನ್ಜಿ ಆಮದುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ. 40-59 ರಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನು ಕತಾರ್ ಮತ್ತು ಯುಎಇ ದೇಶಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕತಾರ್ ಈಗ ‘ಫೋರ್ಸ್ ಮೇಜ್ಯೂರ್’ ಘೋಷಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಎನ್ಜಿ ಟ್ಯಾಂಕರ್ಗಳ ಸಂಚಾರ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಭಾರತದ ಯೂರಿಯಾ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಗಳಿಗೆ ಅನಿಲ ಸರಬರಾಜು ಶೇ. 40 ರಷ್ಟು ಕಡಿತವಾಗಿದ್ದು, ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸುಮಾರು 8 ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. IFFCO, ಯಾರಾ ಮತ್ತು ಬಬ್ರಾಲಾ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ಕಂಪನಿಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿವೆ ಅಥವಾ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಿವೆ.
ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ:
ಜಗತ್ತಿನ ಯೂರಿಯಾ ರಫ್ತಿನ ಶೇ. 43-44 ಮತ್ತು ಅಮೋನಿಯಾದ ಶೇ. 27 ರಷ್ಟು ಪಾಲು ಹಾರ್ಮುಜ್ ಮೂಲಕವೇ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ, ಓಮನ್ ಮತ್ತು ಕತಾರ್ನಂತಹ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ನೇರ ಆಮದುಗಳು ತಡೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಈ ಪೂರೈಕೆ ವ್ಯತ್ಯಯದಿಂದಾಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಯೂರಿಯಾ ಬೆಲೆಗಳು ಶೇ. 20-40 ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ಟನ್ಗೆ 350 ಡಾಲರ್ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಭಾರತವು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 80 ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಯೂರಿಯಾ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದು, ಗಲ್ಫ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಮೇಲಿನ ಈ ಅತಿಯಾದ ಅವಲಂಬನೆ ಈಗ ಮುಳುವಾಗಿದೆ.
ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಡ:
ಭಾರತಕ್ಕೆ ತೈಲಕ್ಕೆ ಇರುವಂತೆ ಗೊಬ್ಬರ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯ (Strategic Reserve) ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಗಡಾಯಿಸಿದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಜೂನ್ನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಖರೀಫ್ ಬೆಳೆಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊಬ್ಬರ ದೊರೆಯದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ದಟ್ಟವಾಗಿದೆ. ಇದು ದೇಶದ ಆಹಾರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಮೇಲೆ ನೇರ ಒತ್ತಡ ಹೇರಲಿದ್ದು, ಕೃಷಿ ಉತ್ಪಾದಕತೆ ಕುಂಠಿತಗೊಂಡು ಆಹಾರ ಬೆಲೆಗಳು ಏರಿಕೆಯಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಸರ್ಕಾರದ ಗೊಬ್ಬರ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಬಿಲ್ (2025-26ರಲ್ಲಿ ₹1.86 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ) ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿದ್ದು, ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊರೆಯಾಗಲಿದೆ. ಸರ್ಕಾರವು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ದೇಶೀಯ ಅನಿಲವನ್ನು ಗೊಬ್ಬರ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅದು ಒಟ್ಟು ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಸಾಕಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಭಾರತದ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಲಯದ ದುರ್ಬಲತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದೆ.
