ಕನ್ನಡಿಗರ ಬೆವರಿನಿಂದ ಬೆಳೆದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಭವಿಷ್ಯವೇ ಅಂಚಿಗೆ ಸರಿಯಬಾರದು. ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಮನ್ನಣೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನ್ಯಾಯಯುತ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಮೂರು ಆಶಯಗಳು ಒಂದಾಗುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಮೃದ್ಧ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನಸು ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇದೇ ‘ಆಗ್ರಹ ಅಭಿಯಾನ’ದ ಆಶಯವಾಗಲಿ; ಇದೇ ಕನ್ನಡಿಗರ ನ್ಯಾಯಯುತ ಹೋರಾಟದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಾಗಲಿ – ಪ್ರೊ.ಷಾಕಿರಾ ಖಾನಂ, ಸದಸ್ಯರು, ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ನೆಲ, ಜಲ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕುರಿತು ದಶಕಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಆಯಾಮವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರು ತಮ್ಮದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಪರದಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವುದು ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸಮಾನತೆ, ಯುವಜನರ ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗಂಭೀರ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಬೃಹತ್ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆಗಳ ಹೆಚ್ಚಳವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಫಲ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದಿದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಜವಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ನಡೆಯಬೇಕು.
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇವಲ ಆಳುವ ಪಕ್ಷದ್ದಾಗಲಿ, ವಿರೋಧಪಕ್ಷದ್ದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆಯದ್ದಾಗಲಿ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನ ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಹೊಂದಿರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸಂಘಟನೆಯ ರಾಜಕೀಯ ಅಥವಾ ಸಂಘಟನಾತ್ಮಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ, ರಾಜ್ಯದ ಸಮಗ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಚರ್ಚಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ದೊರಕಬೇಕೆಂಬ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೆಲ್ಲವೂ ತಮ್ಮ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಈಗ ಬಂದಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ಇಂದು ಜಾಗತಿಕ ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ದೇಶದ ವಿವಿಧ ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ವಿದೇಶಗಳಿಂದಲೂ ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಅರಸಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನಗರವನ್ನು ಬಹುಸಂಸ್ಕೃತಿಯ, ಬಹುಭಾಷಿಕ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ನಗರವಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದನ್ನು ನಾವು ಸ್ವಾಗತಿಸಬೇಕು. ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜನರು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಏಕತೆ, ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನ ನೀಡಿರುವ ನಾಗರಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕರ್ತವ್ಯ. ಆದರೆ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ನಡುವೆ ಈ ನೆಲದ ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರ ಉದ್ಯೋಗದ ಹಕ್ಕುಗಳು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಾರದು. ಜಾಗತಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವಾಗ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಾಜದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿನ ಯುವಜನರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಕನ್ನಡಿಗರು ಉದ್ಯೋಗ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ತಮ್ಮದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು, ಕೌಶಲ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ಅರ್ಹತೆ ಗಳಿಸಿರುವ ಯುವಜನರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾದ ಅವಕಾಶ ದೊರಕಬೇಕೆಂಬುದು ಅವರ ಆಶಯ. ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು, ಕಾಲೇಜುಗಳು ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಸಾವಿರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪದವಿ ಪಡೆದು ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಪದವಿ ಪಡೆದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಉದ್ಯೋಗ ದೊರೆಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲ. ಅನೇಕರು ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರು ಕಡಿಮೆ ವೇತನದ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಪಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಅನೇಕ ಖಾಸಗಿ ಮತ್ತು ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರಿಗೆ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸುವ ಬದಲು ಸಮಗ್ರ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಮೂಲಕ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಮಸ್ಯೆಯತ್ತ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮ ವಲಯ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತದ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಉದ್ಯೋಗ ಸಂದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಷೆಯೊಂದೇ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮಾನದಂಡವಾಗಬಾರದು. ತಾಂತ್ರಿಕ ಜ್ಞಾನ, ವಿಷಯದ ಮೇಲಿನ ಹಿಡಿತ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯನಿಷ್ಠೆಗೂ ಸಮಾನ ಮಹತ್ವ ನೀಡಬೇಕು. ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷಾ ತರಬೇತಿ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾಧಾರಿತ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಒದಗಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದ ನಡುವೆ ಇರುವ ಅಂತರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಇಂದಿನ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಉದ್ಯೋಗದ ಅವಕಾಶಗಳು ಕೇವಲ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ಇತರ ಭಾಗಗಳ ಯುವಜನರು ಹಲವು ರೀತಿಯ ಅಸಮಾನತೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ, ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ, ಮಲೆನಾಡು ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಹಾಗೂ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸದಿರುವುದು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮತೋಲನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ಊರು, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸರವನ್ನು ತೊರೆದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ನಗರಗಳಿಗೆ ಬರಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದು ಅವರ ಆರ್ಥಿಕ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಕುಟುಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜಿಲ್ಲಾಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಲಯಗಳು, ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ಆಹಾರ ಸಂಸ್ಕರಣಾ ಘಟಕಗಳು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಉದ್ಯಮಶೀಲತಾ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಬೇಕು. ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳಿಗೂ ಸಮಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವುದೇ ಸಮಗ್ರ ಕರ್ನಾಟಕದ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ದಾರಿ.
ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಎಂದರೆ ಹೊರರಾಜ್ಯದ ಜನರ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನ ಎಲ್ಲ ನಾಗರಿಕರಿಗೂ ಸಮಾನತೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಶಿಕ್ಷಣ, ಕೌಶಲಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲಿದೆ. ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಲೇ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರಿಗೆ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ನೀತಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದು. ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯ ಜ್ಞಾನ, ನೆಲದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸರದ ಅರಿವು ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಸದ್ಬಳಕೆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೂ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲವು. ಹೀಗಾಗಿ ಅರ್ಹತೆ ಮತ್ತು ಕೌಶಲದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನ್ಯಾಯದ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು. ಖಾಸಗಿ ವಲಯದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಭೂಮಿ, ನೀರು, ವಿದ್ಯುತ್, ತೆರಿಗೆ ವಿನಾಯಿತಿ, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಧನಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು ಈ ನೆಲದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ತರಬೇತಿ, ಇಂಟರ್ನ್ಶಿಪ್, ಕೌಶಲಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಯುತ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ತಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯರ ಪಾಲಿನ ಕುರಿತು ಪಾರದರ್ಶಕ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯಾವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸ್ಥಳೀಯರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಯಾವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಿಂದುಳಿದಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಕೌಶಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಯಾವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು. ಉದ್ಯಮಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಾಜದ ಪ್ರಗತಿ ಪರಸ್ಪರ ಪೂರಕವಾಗಿರಬೇಕು. ಮಹಿಳೆಯರ ಉದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಈ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಗದು. ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತಿವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಸುರಕ್ಷಿತ ಕೆಲಸದ ವಾತಾವರಣ, ಸಮಾನ ವೇತನ, ಮಾತೃತ್ವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು, ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯ ನಿವಾರಣೆ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಬೇಕು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಮತ್ತು ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗ, ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಮ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಕೌಶಲ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಪರ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಗೆ ಉತ್ತೇಜನ ನೀಡಬೇಕು. ಉದ್ಯೋಗದ ಹಕ್ಕು ಎಂದರೆ ಪುರುಷ ಯುವಜನರ ಪ್ರಶ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅದು ಮಹಿಳೆಯರ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಗೌರವಯುತ ಬದುಕಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಹೌದು.
ಇಂದಿನ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ಯಾಂತ್ರೀಕರಣ, ಡಿಜಿಟಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಆರ್ಥಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಮಹತ್ತರ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ತರುತ್ತಿವೆ. ಹಳೆಯ ಉದ್ಯೋಗಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಯುವಜನರು ಕೇವಲ ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಭವಿಷ್ಯದ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ನಡುವೆ ನೇರ ಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಕಾಲೇಜುಗಳ ಪಠ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ಪರಿಷ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಅಂತಿಮ ವರ್ಷದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕಡ್ಡಾಯ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಕೌಶಲ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕೇವಲ ಪದವೀಧರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗದೆ ಉದ್ಯೋಗಾರ್ಹ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಗರಿಕರನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಬೇಕು.
ಕರ್ನಾಟಕ ರಕ್ಷಣಾ ವೇದಿಕೆ ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ‘ಆಗ್ರಹ ಅಭಿಯಾನ’ ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂಘಟನೆಯ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ, ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗ ಭದ್ರತೆ, ಯುವಜನರ ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು. ಇಂತಹ ಅಭಿಯಾನಗಳು ಜನರಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರಲು ಪ್ರೇರಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರದ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಉದ್ಯಮ ವಲಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದ ನಡೆಸಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರ ಕೌಶಲಾಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಅಭಿಯಾನ ಸಾಗಬೇಕು. ಹೋರಾಟದ ಉದ್ದೇಶ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ವಿರೋಧಿಸುವುದಾಗಿರದೆ, ನ್ಯಾಯಯುತ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಾಗಿರಬೇಕು. ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮತ್ತು ಸಂವಾದ ಎರಡೂ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಾಧನಗಳಾಗಿವೆ.

ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ನೀತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನೀತಿ ನಿಲುವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಲಕ್ಷಣ. ಉದ್ಯಮಿಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಯುವಜನರ ಭವಿಷ್ಯದ ನಡುವೆ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿ ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕತ್ವದಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆ. ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಆಳುವ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳ ನಡುವೆ ರಾಜಕೀಯ ಆರೋಪ-ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪ ನಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ರಾಜ್ಯದ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಒಮ್ಮತದ ನೀತಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಚುನಾವಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡುವ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಬಾರದು.
ಇದಲ್ಲದೆ, ಉದ್ಯೋಗದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿನ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ನೇಮಕಾತಿ ಮಾನದಂಡಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು. ಅರ್ಹ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಬೇಕು. ಉದ್ಯೋಗ ನೇಮಕಾತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ, ಪ್ರದೇಶ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸರ್ಕಾರವೇ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅಗತ್ಯ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬೇಕು. ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಅರ್ಹತೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ, ಅವರು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಿಸುವುದಾಗಿದೆ.
ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಬಳಕೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಉದ್ಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ನೇರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ನಾಮಫಲಕ ಅಥವಾ ಜಾಹೀರಾತಿನ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಗ್ರಾಹಕ ಸೇವೆ, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವದಿಂದ ಬಳಸಬೇಕು. ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವುದು ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಲ್ಲದು. ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್, ಆರೋಗ್ಯ, ಸಾರಿಗೆ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳಂತಹ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಜ್ಞಾನವು ಅತ್ಯಂತ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಅವರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸೇವೆ ದೊರೆಯುವುದು ಅವರ ಮೂಲಭೂತ ಗೌರವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಯುವಜನರಲ್ಲಿ ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದೂ ಉದ್ಯೋಗ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಪರಿಹಾರವಾಗಬಲ್ಲದು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಥವಾ ಖಾಸಗಿ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಸ್ವಂತ ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಕಡಿಮೆ ಬಡ್ಡಿದರದ ಸಾಲ, ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸಂಪರ್ಕ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮ ಆರಂಭಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನೆರವು ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಯುವಜನರು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಉದ್ಯಮಿಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಉದ್ಯೋಗ ಹುಡುಕುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಕನ್ನಡಿಗರು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ಯಾರ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕಲ್ಲ; ತಮ್ಮ ಅರ್ಹತೆಗೆ ತಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ತಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿಯೇ ಪಡೆಯುವ ನ್ಯಾಯಯುತ ಹಕ್ಕು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರರಾಜ್ಯದ ಜನರ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನೂ ಗೌರವಿಸೋಣ; ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ನೆಲದ ಯುವಜನರ ಕನಸುಗಳಿಗೂ ಸಮಾನ ಮಹತ್ವ ನೀಡೋಣ. ಐಟಿ-ಬಿಟಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಪ್ರಗತಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗಿರಲಿ; ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಗತಿಯ ಫಲ ಕನ್ನಡದ ನೆಲದ ಯುವಜನರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರತಿಫಲಿಸಲಿ. ಹೂಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕೆಂಪುಹಾಸು ಹಾಸುವ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೂ ಅವಕಾಶಗಳ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಬೇಕು. ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಯರ ಜೀವನಮಟ್ಟ, ಉದ್ಯೋಗ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯೂ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ನಾಡಿನ ನಿಜವಾದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಆ ನಾಡಿನ ಜನರೂ ಗೌರವಯುತ ಪಾಲುದಾರರಾಗಿರುವುದು. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಏರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಜನರು ನಿರುದ್ಯೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರ ಉದ್ಯೋಗದ ಕೂಗು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಬಾರದು. ಅದು ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ರೂಪಿಸುವಿಕೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಬೆಳೆದು, ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ಯುವಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೌರವಯುತ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಬೇಕು. ಕನ್ನಡಿಗರ ಬೆವರಿನಿಂದ ಬೆಳೆದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಭವಿಷ್ಯವೇ ಅಂಚಿಗೆ ಸರಿಯಬಾರದು. ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಮನ್ನಣೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನ್ಯಾಯಯುತ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಮೂರು ಆಶಯಗಳು ಒಂದಾಗುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಮೃದ್ಧ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನಸು ಸಾಕಾರಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇದೇ ‘ಆಗ್ರಹ ಅಭಿಯಾನ’ದ ಆಶಯವಾಗಲಿ; ಇದೇ ಕನ್ನಡಿಗರ ನ್ಯಾಯಯುತ ಹೋರಾಟದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಾಗಲಿ.
ಪ್ರೊ.ಷಾಕಿರಾ ಖಾನಂ,
ಸದಸ್ಯರು, ಕುವೆಂಪು ಭಾಷಾ ಭಾರತಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ.
ಕರ್ನಾಟಕ ಸರಕಾರ.
ಇದನ್ನೂ ಓದಿ- ನ್ಯಾಯದ ಬಾಗಿಲಿನ ಕರಾಳ ಸತ್ಯಗಳು- ಮೆಮೊರಬಲ್ ಟ್ರಯಲ್ಸ್


