ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಇಂದು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮಹಾಪತನ ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿದೆ. ಶಾಂತಿ, ಕದನ ವಿರಾಮ ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾನೂನುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಘೋಷಣೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಗಾಜಾ ಪಟ್ಟಿಯು ಇಂದು ಸ್ಮಶಾನದ ಮೌನ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಂದನಗಳ ನಡುವೆ ನಲುಗುತ್ತಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಘೋಷಣೆಯಾಗಿದ್ದ ಕದನ ವಿರಾಮವು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಾಟಕವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದ್ದು, ಇಸ್ರೇಲ್ ಪ್ರಧಾನಿ ಬೆಂಜಮಿನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ರಕ್ತಪಿಪಾಸು ಆಟಕ್ಕೆ ಅಮಾಯಕ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರು ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ಅಧಿಕಾರ ದಾಹ ಮತ್ತು ಹಠಮಾರಿತನವು ಇಡೀ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯವನ್ನು ಬೆಂಕಿಯ ಕೆನ್ನಾಲಗೆಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಟೀಕೆಗಳು ಈಗ ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೂ ಮಾರ್ದನಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಗಾಜಾದ ಆಕಾಶ ಇಂದು ಕೇವಲ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಾವಿನ ದೂತರಂತೆ ಅಬ್ಬರಿಸುವ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕ್ಷಿಪಣಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿದೆ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ನಲ್ಲಿ ಘೋಷಣೆಯಾದ ಕದನ ವಿರಾಮವು ಜನರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭರವಸೆಯ ಕಿಡಿ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು ನಿಜ, ಆದರೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಪಡೆಗಳು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ನಿರಂತರ ದಾಳಿಗಳು ಆ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಣ್ಣುಪಾಲು ಮಾಡಿವೆ. ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಯುದ್ಧಾಪರಾಧಗಳ ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ನೆತನ್ಯಾಹು ವಿರುದ್ಧ ಬಂಧನ ವಾರಂಟ್ ಜಾರಿ ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಧೋರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಬದಲಾವಣೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಕದನ ವಿರಾಮದ ಅವಧಿಯಲ್ಲೇ ದಾಳಿಗಳನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅವರು ಜಾಗತಿಕ ಸಾಕ್ಷಿಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೇ ಲೇವಡಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ “ಮುಂದಿನ ಬಾಂಬ್ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಮೇಲೆಯೇ?” ಎಂಬ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಇಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಸಾವು ಎಂಬುದು ದೈನಂದಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.
ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರುವ ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನೆತನ್ಯಾಹು ಸರ್ಕಾರದ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ನಡೆಯಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ ಜಜೀರಾ ವರದಿಗಾರ ಮೊಹಮ್ಮದ್ ವಿಶಾಹ್ ಅವರನ್ನು ಡ್ರೋನ್ ದಾಳಿಯ ಮೂಲಕ ಬಲಿ ಪಡೆದಿದ್ದು ಸತ್ಯದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಅಡಗಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂಚಿನ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗಿನಿಂದ ಈವರೆಗೆ ನೂರಾರು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲಿನ ಯುದ್ಧವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸತ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡವಾಗಿದೆ. ಪತ್ರಕರ್ತರನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಜನಾಂಗೀಯ ಸಂಹಾರದ ನೈಜ ಚಿತ್ರಣ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಲುಪದಂತೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಸರ್ಕಾರ ತಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಇತಿಹಾಸದ ಕಪ್ಪು ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯವಾಗಿ ದಾಖಲಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಈ ದಾಳಿಗಳು ಕೇವಲ ಸೈನಿಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅಮಾಯಕ ಹಸುಗೂಸುಗಳ ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ಕ್ರೌರ್ಯವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಗಾಜಾದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂದು ಆಟವಾಡಬೇಕಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಟಿಕೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ ತಮ್ಮವರ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳಿವೆ. ತಾಯಂದಿರ ಎದೆಯ ಬಡಿತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸ್ಫೋಟದ ಭೀಕರ ಶಬ್ದಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲ, ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಹತಾಶೆಯ ತೀವ್ರ ವಾಸನೆಯಿದೆ. ಆಹಾರ, ನೀರು ಮತ್ತು ಔಷಧಗಳ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ ಇಡೀ ಜನಸಮುದಾಯವನ್ನೇ ಹಸಿವಿನ ಕೂಪಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ನಡೆ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮೇಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧವಾಗಿದೆ. ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಸುವುದು, ಆಂಬ್ಯುಲೆನ್ಸ್ಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸುವುದು ಇಸ್ರೇಲ್ ಪಾಲಿಗೆ ಈಗ ಸಾಮಾನ್ಯವೆನಿಸಿದೆ.
ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ಈ ಹಠಮಾರಿತನದ ಹಿಂದೆ ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂಬಲ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಬಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯು ಕದನ ವಿರಾಮಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಇಸ್ರೇಲ್ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಹಮಾಸ್ ನಿರ್ನಾಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಒಳಗೂ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಆಕ್ರೋಶಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ನೆತನ್ಯಾಹು ಮಾತ್ರ ರಕ್ತಪಾತದ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ನಂಬಿದ್ದಾರೆ. ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳ ಕಣ್ಣೀರು ಮತ್ತು ಮೃತಪಟ್ಟವರ ಆಕ್ರಂದನವು ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ಆಡಳಿತದ ಮೇಲೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಕಳಂಕವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿದೆ. ಗಾಜಾದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿ ಹನಿ ರಕ್ತಕ್ಕೂ ಇಸ್ರೇಲ್ ಆಡಳಿತವು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲೇಬೇಕಾದ ದಿನ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆ.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಇದು ಕೇವಲ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವಿನ ಭೂಪ್ರದೇಶದ ಸಂಘರ್ಷವಲ್ಲ; ಇದು ಇಡೀ ಮಾನವಕುಲದ ಸೋಲಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತು ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕನಂತೆ ಈ ರಕ್ತಪಾತವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು ನಮ್ಮ ನೈತಿಕತೆಯ ಪತನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಗಾಜಾ ಇಂದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭೂಪ್ರದೇಶವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ, ಅದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಜೀವಂತ ಸ್ಮಾರಕದಂತಾಗಿದೆ. ಬದುಕು ಮತ್ತು ಸಾವಿನ ನಡುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ತೆಳುವಾದ ಗೆರೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೀನಿಯರ ಹೋರಾಟವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ನೆತನ್ಯಾಹು ಅವರ ಸಂಕುಚಿತ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ನ ದರ್ಪವು ಅಮಾಯಕರ ಪ್ರಾಣ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸದ ಹೊರತು ಶಾಂತಿ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲಿದೆ.
– ನಿರಂಜನ್ ಹೊಸಕೊಪ್ಪ
