ಎಥೆನಾಲ್ ಪೆಟ್ರೋಲ್: ಭವಿಷ್ಯದ ಇಂಧನವೇ?

ಭಾರತವು ನಿನ್ನೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕದೆ, ಸೌರಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳಂತಹ ನಾಳೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕಿದೆ. ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಗುರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ – ಒಲಿವರ್‌ ಡಿʼಸೋಜಾ ಮುಂಬೈ.

ಸೌರಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳ (EV) ಯುಗ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಭಾರತವು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕೇ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆ ಎದ್ದಿದೆ. ರೈತರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ, ದೇಶದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ವಾಹನ ಸವಾರರ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆಯ ನಡುವೆ ಭಾರತದ ಇಂಧನ ನೀತಿ ಹೊಸ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಇ20 ಪೆಟ್ರೋಲ್: ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣ

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶೇ.20ರಷ್ಟು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲ್ (ಇ20) ಬಳಕೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ಇದೀಗ ತೀವ್ರ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಮಾಜಿ ದೆಹಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅರವಿಂದ್ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರು, ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ನೀತಿಯಿಂದ ವಾಹನ ಸವಾರರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಎಂಜಿನ್ ದಕ್ಷತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ಅವರು ‘ಮೋದಿ ಮೋಟಾರು ವಾಹನ ತೆರಿಗೆ’ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದ್ದು, ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಬಿಡುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸರ್ಕಾರದ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿರುವ ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ಸಚಿವರು ವಿದೇಶಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ತಗ್ಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ರೈತರ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಈ ಯೋಜನೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸೌರಶಕ್ತಿ vs ಎಥೆನಾಲ್: 17 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ದಕ್ಷತೆ!

ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಸಂಶೋಧಕ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ವೊರಿಂಗ್ಹ್ಯಾಮ್ ಅವರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಇಂಧನ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ವಿಧಾನಗಳ ನಡುವಿನ ದಕ್ಷತೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ:

ಒಂದು ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೌರಫಲಕಗಳನ್ನು (Solar Panels) ಅಳವಡಿಸಿ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ವಿದ್ಯುತ್‌ನಿಂದ ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳು ಕ್ರಮಿಸಬಲ್ಲ ದೂರವು, ಅದೇ 1 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಅಥವಾ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆದು ಅದರಿಂದ ಎಥೆನಾಲ್ ತಯಾರಿಸಿ ಪಡೆಯುವ ಇಂಧನದಿಂದ ಕ್ರಮಿಸಬಹುದಾದ ದೂರಕ್ಕಿಂತ ಸುಮಾರು 17 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ!. ಈ ಅಂಕಿ ಅಂಶವು ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯದ ಇಂಧನ ನೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯ ನಷ್ಟ

ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳದಂತಹ ಬೆಳೆಗಳು ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಜೀವರಾಶಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಭಾಗವಷ್ಟೇ ಧಾನ್ಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಹುದುಗಿಸುವುದು, ಭಟ್ಟಿ ಇಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಎಥೆನಾಲ್ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಕ್ತಿ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇದನ್ನು ವಾಹನದ ಎಂಜಿನ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದಾಗಲೂ ಬಹುಪಾಲು ಶಕ್ತಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಆಧುನಿಕ ಸೌರಫಲಕಗಳು ಶೇ.22ರಷ್ಟು ದಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ವಿದ್ಯುತ್ ಅನ್ನು ಬ್ಯಾಟರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ.

ಆಹಾರ ಬೆಳೆಯಬೇಕೇ, ಇಂಧನ ಬೆಳೆಯಬೇಕೇ?

ಇಂಧನ ನೀತಿಯ ಎದುರಿಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲೆಂದರೆ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ. ರೈತರು ದೇಶದ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಲು ಆಹಾರ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೇ ಅಥವಾ ವಾಹನಗಳ ಇಂಧನಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯಬೇಕೇ?

ಭಾರತವು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಸೌರ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಬ್ಯಾಟರಿಗಳ ಬೆಲೆ ಇಳಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಚಾರ್ಜಿಂಗ್ ಜಾಲ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ನಿತಿನ್ ಗಡ್ಕರಿ ಅವರು ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.100 ಎಥೆನಾಲ್ ಬಳಕೆಯ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್-ಫ್ಯುಯೆಲ್ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ವಾಹನಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಾಹನಗಳಿಗಿಂತ ಶೇ.20ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ದುಬಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ಬ್ಯಾಟರಿ ಬೆಲೆ ಇಳಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಎಥೆನಾಲ್ ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ತ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುತ್ತದೆ.

ತೈಲ ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆ: ಎಥೆನಾಲ್ ಒಂದೇ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದ ಪರವಾಗಿರುವವರು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿದೇಶಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಭಾರತದ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ವಾದ. ಆದರೆ, ತೈಲ ಬೆಲೆಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಬ್ರೆಂಟ್ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಬೆಲೆ ಪ್ರತಿ ಬ್ಯಾರೆಲ್‌ಗೆ 79 ಡಾಲರ್ ಆಗಿದ್ದು, ಎನ್‌ಡಿಎ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ 115 ಡಾಲರ್‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಬ್ರೆಂಟ್ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಬೆಲೆಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದು, 1973–74ರ  ತೈಲ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಕೈಗೊಂಡ ಎಥೆನಾಲ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೂ ಇಂದಿನ ಭಾರತಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.

ತೈಲ ಆಮದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಎಥೆನಾಲ್ ಒಂದನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಸೌರಶಕ್ತಿ, ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳು, ಬ್ಯಾಟರಿ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಹಾಗೂ ಹಸಿರು ಹೈಡ್ರೋಜನ್‌ನಂತಹ ಪರ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಮಧ್ಯಂತರ ನೀತಿಯೇ ಶಾಶ್ವತ ಯೋಜನೆಯಾಗಬಾರದು

ಇ20 ನೀತಿಯನ್ನು ಏಕಾಏಕಿ ಕೈಬಿಡುವುದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಲ್ಲ. ಎಥೆನಾಲ್ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿರುವ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆ, ರೈತರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ವಾಹನ ಉದ್ಯಮದ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಆದರೆ, ಎಥೆನಾಲ್ ಅನ್ನು ಒಂದು ಮಧ್ಯಂತರ (Transitional) ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡಬೇಕೇ ಹೊರತು ಶಾಶ್ವತ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು. ಹಳೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ನಾಳೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದತ್ತ  ಸಾಗುವುದನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸುವುದು ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗಬಹುದು

ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಇಂಧನ ನೀತಿ ಅಗತ್ಯ

ಇದು ಕೇವಲ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ, ಮೈಲೇಜ್ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ-ನಷ್ಟದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಇದು ಭಾರತದ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆ, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ದಕ್ಷತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಇಂದು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕುರಿತ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ನಿಲುವುಗಳ ಸುತ್ತ ಸಾಗಿದೆ. ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಮತ್ತು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ವಾಹನ ಸವಾರರಿಗೆ ಎದುರಾಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇ20 ನೀತಿಯನ್ನು ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ನಿತಿನ್ ಗಡ್ಕರಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಸರ್ಕಾರದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ವಿದೇಶಿ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಥೆನಾಲ್ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಈ ಎರಡೂ ವಾದಗಳ ಆಚೆಗೆ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದೆ.

ಭಾರತವು ನಿನ್ನೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕದೆ, ಸೌರಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳಂತಹ ನಾಳೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕಿದೆ. ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಗುರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಒಲಿವರ್‌ ಡಿʼಸೋಜಾ
ಮುಂಬೈ

ಭಾರತವು ನಿನ್ನೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕದೆ, ಸೌರಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳಂತಹ ನಾಳೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕಿದೆ. ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಗುರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ – ಒಲಿವರ್‌ ಡಿʼಸೋಜಾ ಮುಂಬೈ.

ಸೌರಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳ (EV) ಯುಗ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಭಾರತವು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲ್‌ಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕೇ ಎಂಬ ಗಂಭೀರ ಚರ್ಚೆ ಎದ್ದಿದೆ. ರೈತರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ, ದೇಶದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ವಾಹನ ಸವಾರರ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆಯ ನಡುವೆ ಭಾರತದ ಇಂಧನ ನೀತಿ ಹೊಸ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಇ20 ಪೆಟ್ರೋಲ್: ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣ

ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶೇ.20ರಷ್ಟು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲ್ (ಇ20) ಬಳಕೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿ ಇದೀಗ ತೀವ್ರ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ. ಮಾಜಿ ದೆಹಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಅರವಿಂದ್ ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರು, ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ನೀತಿಯಿಂದ ವಾಹನ ಸವಾರರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಎಂಜಿನ್ ದಕ್ಷತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ಅವರು ‘ಮೋದಿ ಮೋಟಾರು ವಾಹನ ತೆರಿಗೆ’ ಎಂದು ಟೀಕಿಸಿದ್ದು, ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೈಬಿಡುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸರ್ಕಾರದ ಬೆಂಬಲಕ್ಕಿರುವ ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ಸಚಿವರು ವಿದೇಶಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ತಗ್ಗಿಸಲು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ರೈತರ ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಈ ಯೋಜನೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸೌರಶಕ್ತಿ vs ಎಥೆನಾಲ್: 17 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ದಕ್ಷತೆ!

ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಸಂಶೋಧಕ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ವೊರಿಂಗ್ಹ್ಯಾಮ್ ಅವರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಗಳು ಇಂಧನ ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ವಿಧಾನಗಳ ನಡುವಿನ ದಕ್ಷತೆಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ:

ಒಂದು ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೌರಫಲಕಗಳನ್ನು (Solar Panels) ಅಳವಡಿಸಿ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ವಿದ್ಯುತ್‌ನಿಂದ ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳು ಕ್ರಮಿಸಬಲ್ಲ ದೂರವು, ಅದೇ 1 ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳ ಅಥವಾ ಕಬ್ಬು ಬೆಳೆದು ಅದರಿಂದ ಎಥೆನಾಲ್ ತಯಾರಿಸಿ ಪಡೆಯುವ ಇಂಧನದಿಂದ ಕ್ರಮಿಸಬಹುದಾದ ದೂರಕ್ಕಿಂತ ಸುಮಾರು 17 ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ!. ಈ ಅಂಕಿ ಅಂಶವು ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯದ ಇಂಧನ ನೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಶಕ್ತಿಯ ನಷ್ಟ

ಮೆಕ್ಕೆಜೋಳದಂತಹ ಬೆಳೆಗಳು ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ಜೀವರಾಶಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಭಾಗವಷ್ಟೇ ಧಾನ್ಯವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಆ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಹುದುಗಿಸುವುದು, ಭಟ್ಟಿ ಇಳಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಎಥೆನಾಲ್ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಕ್ತಿ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇದನ್ನು ವಾಹನದ ಎಂಜಿನ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದಾಗಲೂ ಬಹುಪಾಲು ಶಕ್ತಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಆಧುನಿಕ ಸೌರಫಲಕಗಳು ಶೇ.22ರಷ್ಟು ದಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ವಿದ್ಯುತ್ ಅನ್ನು ಬ್ಯಾಟರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ.

ಆಹಾರ ಬೆಳೆಯಬೇಕೇ, ಇಂಧನ ಬೆಳೆಯಬೇಕೇ?

ಇಂಧನ ನೀತಿಯ ಎದುರಿಗಿರುವ ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲೆಂದರೆ ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ. ರೈತರು ದೇಶದ ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಲು ಆಹಾರ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕೇ ಅಥವಾ ವಾಹನಗಳ ಇಂಧನಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯಬೇಕೇ?

ಭಾರತವು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಸೌರ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಬ್ಯಾಟರಿಗಳ ಬೆಲೆ ಇಳಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಚಾರ್ಜಿಂಗ್ ಜಾಲ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ನಿತಿನ್ ಗಡ್ಕರಿ ಅವರು ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.100 ಎಥೆನಾಲ್ ಬಳಕೆಯ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್-ಫ್ಯುಯೆಲ್ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇಂತಹ ವಾಹನಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಾಹನಗಳಿಗಿಂತ ಶೇ.20ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ದುಬಾರಿಯಾಗಬಹುದು. ಬ್ಯಾಟರಿ ಬೆಲೆ ಇಳಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಎಥೆನಾಲ್ ವಾಹನಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ತ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುತ್ತದೆ.

ತೈಲ ಆಮದು ಅವಲಂಬನೆ: ಎಥೆನಾಲ್ ಒಂದೇ ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ

ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಣದ ಪರವಾಗಿರುವವರು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿದೇಶಿ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಭಾರತದ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂಬುದು ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ವಾದ. ಆದರೆ, ತೈಲ ಬೆಲೆಗಳ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಬ್ರೆಂಟ್ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಬೆಲೆ ಪ್ರತಿ ಬ್ಯಾರೆಲ್‌ಗೆ 79 ಡಾಲರ್ ಆಗಿದ್ದು, ಎನ್‌ಡಿಎ ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ 115 ಡಾಲರ್‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಬ್ರೆಂಟ್ ಕಚ್ಚಾ ತೈಲದ ಬೆಲೆಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ಥಿರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದು, 1973–74ರ  ತೈಲ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರೆಜಿಲ್ ಕೈಗೊಂಡ ಎಥೆನಾಲ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೂ ಇಂದಿನ ಭಾರತಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.

ತೈಲ ಆಮದು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಎಥೆನಾಲ್ ಒಂದನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಸೌರಶಕ್ತಿ, ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳು, ಬ್ಯಾಟರಿ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಹಾಗೂ ಹಸಿರು ಹೈಡ್ರೋಜನ್‌ನಂತಹ ಪರ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಮಧ್ಯಂತರ ನೀತಿಯೇ ಶಾಶ್ವತ ಯೋಜನೆಯಾಗಬಾರದು

ಇ20 ನೀತಿಯನ್ನು ಏಕಾಏಕಿ ಕೈಬಿಡುವುದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಲ್ಲ. ಎಥೆನಾಲ್ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಮಾಡಿರುವ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆ, ರೈತರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ವಾಹನ ಉದ್ಯಮದ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಆದರೆ, ಎಥೆನಾಲ್ ಅನ್ನು ಒಂದು ಮಧ್ಯಂತರ (Transitional) ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡಬೇಕೇ ಹೊರತು ಶಾಶ್ವತ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು. ಹಳೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ, ನಾಳೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದತ್ತ  ಸಾಗುವುದನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸುವುದು ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗಬಹುದು

ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಇಂಧನ ನೀತಿ ಅಗತ್ಯ

ಇದು ಕೇವಲ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಬೆಲೆ, ಮೈಲೇಜ್ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ-ನಷ್ಟದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಇದು ಭಾರತದ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆ, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ದಕ್ಷತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಇಂದು ಎಥೆನಾಲ್ ಮಿಶ್ರಿತ ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕುರಿತ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ನಿಲುವುಗಳ ಸುತ್ತ ಸಾಗಿದೆ. ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್ ಮತ್ತು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ವಾಹನ ಸವಾರರಿಗೆ ಎದುರಾಗುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇ20 ನೀತಿಯನ್ನು ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ನಿತಿನ್ ಗಡ್ಕರಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಸರ್ಕಾರದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ವಿದೇಶಿ ತೈಲದ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಎಥೆನಾಲ್ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ, ಈ ಎರಡೂ ವಾದಗಳ ಆಚೆಗೆ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದೆ.

ಭಾರತವು ನಿನ್ನೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಸಿಲುಕದೆ, ಸೌರಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್ ವಾಹನಗಳಂತಹ ನಾಳೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕಿದೆ. ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಗುರಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆ ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಒಲಿವರ್‌ ಡಿʼಸೋಜಾ
ಮುಂಬೈ

More articles

Latest article

Most read